Main PageTroubadours' ListingMore Works by Bertran de Born

The prosody guide is available as a book. Click here for details.

Mout mi plai quan vey dolenta
La malvada gent manenta,
Qu'ab paratge mou contenta,
E·m plai quan los vey desfar
De jorn en jorn vint o trenta,
E·ls trop nutz, ses vestimenta
E van lur pan acaptar,
E s'ieu ment, m'amia·m menta

Vilas a costum de trueia
Que de gent viure s'enueia,
E quan en gran ricor pueia,
L'avers lo fai folleiar;
Per que·l deu hom l'entremueia
Totas sazos tener vueia
E·l deu del sieu despensar
E far sufrir vent e plueia.

Qui son vilan non aerma,
En deslialtat lo ferma,
Per qu'es folhs qui non l'amerma
Qan lo ve sobrepuiar;
Quar vilas, pus si coferma
E·n tan ferm loc si referma,
De maleza non a par,
Que tot quan cossec aderma.

Ja vilan no deu hom planher,
Si·l ve bratz o camba franher
Ni ren de sos ops sofranher,
Qar vilans, si Dieus m'ampar,
A cel que pus li pot tanher,
Per planher ni per complanher,
No vol del sieu aiudar,
Per c'om deu sos faitz refranher.

Rassa vilana, tafura,
Plena d'enjan e d'uzura,
D'erguelh e de desmezura!
Lur faitz non pot hom durar
Quar Dieu geton a noncura
E leyaltat e drechura;
Adam cujon contrafar:
Dieus lur don mal'aventura!

Amen!